Minimalizm – pierwsza rzecz, której odgracenia żałuję

Na łamach tego bloga od ponad pół roku regularnie dzielę się moimi doświadczeniami i wnioskami z ponadrocznej przygody z minimalizmem. Pisałem o zasadach, jakie stosuję i konsekwencjach, jakie niesie ich wprowadzenie w życie. Dotychczas były to jedynie pozytywne konsekwencje.

Nadszedł jednak dzień, kiedy muszę szczerze przyznać, iż odczułem negatywną konsekwencję odgracania.
Co takiego się wydarzyło? Cóż to za ukryty haczyk minimalizmu? Już spieszę z wyjaśnieniami.

Odgracając swoje mieszkanie natrafiłem na dwa, od niemal dekady nieużywane artefakty zakupione na pierwszym roku studiów, których przydatność oceniłem na bliską zeru. Każda znana mi zasada minimalizmu, użyta wobec tychże, wskazywała na to, że są mi zupełnie niepotrzebne. I już nigdy nie będą.
Słownik słoweńsko-polski pod redakcją Tone Pretnara i Polsko-słoweński pod redakcją France Vodnika – dwie pozycje, które od co najmniej 10 lat kurzyły się nieużywane na półce.
Spojrzawszy na nie doszedłem do wniosku, że już nigdy ich nie będę potrzebować, a w razie konieczności mam dostęp do takich narzędzi, jak np. Google translator.
Zrobiłem zdjęcia, wystawiłem na sprzedaż i ku memu zaskoczeniu zaledwie kilka godzin później maszerowałem do Paczkomatu nadać przesyłkę, zawierającą obydwa.

Jest w tym jakiś chichot losu, gdyż zaledwie trzy miesiące później rozpocząłem pracę, wymagającą codziennego kontaktu z klientem słoweńskim (oczywiście w języku słoweńskim)… niezbadane są ścieżki, jakie wytyczyła dla nas fortuna.

Próbowałem odkupić owe pozycje, ale (ku mojemu jeszcze większemu zdziwieniu) okazały się one niedostępne w sieci. Popytałem znajomych słowenistów i udało mi się pożyczyć jeden z wspomnianych słowników od przyjaciela, który jak twierdzi nie używał go od zakończenia studiów (od 18 lat!). Wojciech – jeszcze raz wielkie dzięki!
Niestety, wydawnictwa pod redakcją Tone Pretnara dotychczas nie udało mi się zdobyć (Wojciech pamięta, że miał takowy, ale już lata temu komuś go pożyczył i już nie pamięta, komu).

Zaledwie tydzień temu chwaliłem się moją minimalistyczną biblioteczką. Dziś, własnym przykładem, chciałem wyczulić Was na sprzedaż niektórych pozycji – zanim zdecydujecie o ich sprzedaży, zweryfikujcie, czy w razie potrzeby będziecie mieli możliwość ich odkupienia (lub pożyczenia od znajomych).

Może ktoś z czytelników tego bloga posiada, nie potrzebuje i mógłby mi pożyczyć / odsprzedać biało-czerwony Słownik słoweńsko-polski Pretnara (ewentualnie natrafił na takowy np. w antykwariacie)?
Dajcie znać!


Opublikowano

w

przez

Tagi: