Jeżeli mi ktoś potrafi udowodnić i przekonać mię, że niedobrze myślę lub działam, z radością postępowanie swe zmieniam. Szukam bowiem prawdy, ta nigdy nikomu nie zaszkodziła. Szkodzi zaś sobie ten, kto trwa we własnym błędzie i nieświadomości. Marek Aureliusz, Rozmyślania 6.21.
Stoicy chętnie dyskutowali o swoich poglądach i swojej filozofii, ale nigdy nie próbowali na siłę nikogo przekonać do swoich racji. Uznawali to za stratę czasu, gdyż wychodzili z założenia, że nie należy na siłę wpajać komuś swoich przekonań i wartości – najlepszą metodą jest życie według nich, bycie ucieleśnieniem swojej filozofii i wzorem do naśladowania.
Z drugiej jednak strony byli zawsze otwarci na czyjeś poglądy i na krytykę, gdyż mieli świadomość swej omylności. Parafrazując współczesne powiedzenie: woleli żyć dobrze, niż mieć rację.
A Ty? Jak bardzo jesteś otwarty na krytykę? Jaką gotowość wykazujesz do zmiany poglądów? Jak silnie poszukujesz prawdy? Czy w swoich poglądach i przekonaniach bywasz twardogłowy, nieświadomie szkodząc samemu sobie?
