Dziś Rysy. Po 9 latach i 5 dniach. Tym razem od słowackiej strony.*
Choć człowiek jest zdolny do znacznie większych poświęceń i potrafi znieść o wiele więcej, niż pierwotnie mu się wydaje, to w chwilach zwątpienia i kryzysu potrzebuje kogoś, kto poda mu dłoń, odciąży w drodze na szczyt, przypomni mu, co jest celem.
Ktoś, kto wykrzesze resztkę sił i upewni w przekonaniu, że dasz radę.
Ból jest przejściowy. Świadomość zdobycia najwyższego szczytu w kraju, pomimo skrajnie niesprzyjających warunków jest trwała.

* wczorajsze poranne przemyślenie, pisane w drodze do Popradskiego Plesa po słowackiej stronie Tatr, ze względu na ograniczony zasięg sieci komórkowej, nie przeszło. Pierwszy raz od niemal dwóch lat…
