Przeziębiona konsekwencja

Z piątkowych wyjazdowych występów przywiozłem sobie katar, do którego wczoraj doszły objawy typowo grypowe: stan podgorączkowy, ból mięśni i stawów, zapalenie gardła i ogólne rozbicie.
Na kilka dni wycięło mnie to z życia (m.in. ominął mnie wczorajszy koncert zespołu COMA w katowickim Spodku), ale mnie najbardziej martwi czwarty dzień przerwy od siłowni.
Odkąd, niemal dwa lata temu, wróciłem do regularnych treningów, nie miałem tak długiej przerwy i nie wiem, czy bardziej męczą mnie niezmiernie upierdliwe objawy grypowe, czy niekonsekwencja w dbaniu o formę fizyczną.
Już pomijam wizję niekonsekwencji w nagrywaniu filmów na kanał, gdyż póki co moje oblicze nie nadaje się do nagrywania i udostępniania go publicznie.
Nie wspomnę też o tak trywialnym poczuciu marnowania pięknego poniedziałku, a podejrzewam, że to może być ostatni tak słoneczny i ciepły dzień w tym roku.

Kto by pomyślał, że coś tak prozaicznego, jak katar może sprawić tyle kłopotu i tak głębokie poczucie straty, marnowania czasu i niekonsekwencji w działaniu?


Opublikowano

w

przez