Po kilku miesiącach od pierwszych ustaleń i przełożeniu wstępnego terminu, dziś wieczorem jadę poprowadzić godzinne zajęcia na temat uważności dla młodzieży oazowej w Tychach.
I choć nadal nie rozumiem, jak dałem się w to wciągnąć, to mam świadomość, że robię to tylko ze względu na Kingę, która skontaktowała mnie z animatorką owej oazy (jej koleżanką z roku).
Najbardziej frustruje mnie to, że owe zajęcia mają potrwać do godziny, a dojazdy w obie strony zajmą mi około czterech. A to wszystko w piątkowy wieczór.
A wszystko zaczęło się od jednego zdania, które utkwiło mojej córce w pamięci… ech, czego to człowiek nie robi dla dzieci.
O uważności
przez
Tagi:
