Jedno pytanie

Tak głęboko tkwimy w swoich przekonaniach o sobie, że nie widzimy rzeczy, które dla uważnego obserwatora są oczywiste.
Wówczas potrzebny nam jest ktoś, kto na podstawie wglądu zada nam esencjonalne pytanie, które w danym momencie trafia w punkt i skłania do refleksji nad obszarami, których sami woleliśmy nie poruszać. Pytanie, na które odpowiedź może podważyć sens naszej codzienności, kierunku, w którym zmierzamy, działań, jakie podejmujemy każdego dnia.
Mi, zupełnie niespodziewanie, w niedzielny poranek, takie właśnie pytanie zadał ktoś, od kogo nie spodziewałbym się go usłyszeć… choć nie dziwi mnie, że to właśnie Adrian dostrzegł coś, co dla innych było niewidoczne, jak górskiej powietrze.


Opublikowano

w

przez