Dość łatwo jest być minimalistą, żyjąc z zasiłku i mając bardzo ograniczone środki, a tym samym możliwości zakupowe. Wydaje się to dość oczywiste: jak Cię nie stać, to nie kupujesz. Choć w dobie powszechnej dostępności kredytów konsumpcyjnych nie każdemu ta zasada jest bliska…
Poprzeczka się podnosi w momencie, kiedy Twoja sytuacja finansowa ulega nagłej i odczuwalnej zmianie. Nowa lub inna praca, dawno wyczekiwany awans, premia, niespodziewany spadek, wygrana na loterii, trafiona inwestycja… z dnia na dzień Twoja sytuacja finansowa ulega znacznemu polepszeniu. Już nie musisz się martwić o zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i możesz sobie pozwolić na zakup rzeczy, o których dotychczas nawet nie myślałeś. Możesz zrealizować najskrytsze marzenia…
Jak w tej sytuacji nie wpaść w szaleństwo zakupów, rekompensaty chudych lat, powrotu do dawnych nawyków konsumpcyjnych i ponowne zagracenie przestrzeni życiowej?
Przede wszystkim miej świadomość, że większa ilość rzeczy nie podniesie trwale Twojego poczucia szczęścia. Z czasem zrozumiesz wręcz odwrotną korelację: im więcej gratów wprowadzisz do swojego życia, tym mniejsze będzie Twoje poczucie wolności i mniej szczęśliwy będziesz.
Uświadom sobie, że jeśli dotychczas przeżyłeś bez tych rzeczy, o których rzekomo od dawna marzyłeś, to nie były Ci one do niczego potrzebne.
Owszem, często znajduję wytłumaczenie dla wymiany starych, zużytych rzeczy na nowe (na zasadzie 1:1), ale czy rzeczywiście potrzebujesz nowe auto, żeby dojeżdżać do pacy? Dotychczas wszędzie zdążałeś chodząc pieszo i korzystając z komunikacji miejskiej. Czy rzeczywiście nowa praca wymaga zakupu nowego auta (oczywiście drogiego i kłującego sąsiadów w oczy)? Zastanów się, czy zamiast inwestować (tfu! – wydawać) kilkadziesiąt tysięcy złotych na samochód, który i tak większość czasu stoi nieużywany, nie wystarczą Ci wygodne buty, bilet miesięczny na komunikację miejską lub abonament na elektryczną hulajnogę?
Czy naprawdę myślisz, że ciuchy z wielkim logo znanego projektanta będą wygodniejsze od tych no-name, które nosiłeś dotychczas?
Czy smartfon za kilka tysięcy złotych rzeczywiście polepszy komunikację i relacje z Twoimi najbliższymi?
Czy rzeczywiście tymi świecidełkami chcesz imponować tym wszystkim ludziom, którym na Tobie nie zależy? Czy chcesz kupować rzeczy, na które dotychczas nie było Cię stać, tylko po to, żeby zaimponować ludziom, których nawet nie lubisz?
Każdemu życzę takiej niespodziewanej odmiany stanu materialnego (oczywiście na lepsze), ale też każdemu życzę, by ta odmiana nie wpłynęła na jego decyzje zakupowe i świadomość konsumpcyjną (oczywiście na gorsze).
Niech stan posiadania nie rośnie wraz ze stanem Twojego konta.
