– Marek, a Ty byś nie potrzebował jakichś obrusów?
– Raczej nie, babciu. A dlaczego pytasz?
– Bo robię porządki w szafie i mam pełno obrusów, które tylko leżą od co najmniej dwudziestu lat i nawet nie ma okazji ich używać…
Moja babcia, w wieku 89 lat nadal trzyma w szafie niezliczone ilości rzeczy, których nie używa zgodnie z ich przeznaczeniem od kilkudziesięciu lat.
I w końcu sama doszła do wniosku, że większość z tych rzeczy jest jej do niczego nie potrzebna i zaczęła odgracać swoje mieszkanie.
Sama z siebie, bez niczyjej namowy, a już na pewno nie pod wpływem lektury bloga swojego wnuka, zaczęła wprowadzać zasady minimalizmu (choć pewnie nawet nie ma świadomości istnienia takiego pojęcia).
Zadzwoniła do mnie jedynie po to, by zapytać, co z tymi wszystkimi rzeczami zrobić, bo jej prawnuczki tych rzeczy nie chcą i nie ma tego dla kogo trzymać. Sama stwierdziła, że większość może wrzucić do kontenerów PCK – może ktoś jeszcze z tego skorzysta. Część planowała zanieść do sklepu z używaną odzieżą…
A Ty? Ile rzeczy trzymasz z myślą o dzieciach, wnukach, czy – jak moja babcia – o prawnukach? Jak długo będziesz czekać z decyzją o odgraceniu swojej przestrzeni życiowej? Wyrobisz się przed 90-tką, jak moja babcia?
Moja babcia… niech żyje sto lat!
